Πέμπτη, 24 Απριλίου 2014

Προβολή Ντοκιμαντέρ: "ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΑΕ" (infowar productions) ΕΑΑΚ ΦΜΣ

Επειδή φασισμός δεν είναι μόνο η συμμορία της Χρυσής Αυγής αλλά και οι πολιτικοί, οι επιχειρηματίες και οι εκδότες που την εξέθρεψαν…

Επειδή η οικονομική κρίση που ευνοεί την ανάπτυξη του φασισμού και του ναζισμού είναι μπροστά μας και όχι πίσω μας…

Επειδή ολόκληρη η Ευρώπη βυθίζεται στο σκοτάδι της άκρας δεξιάς…

Οι δημιουργοί του Debtocracy και του Catastroika επιστρέφουν με ένα νέο ντοκιμαντέρ.

Θέλουμε να σας διηγηθούμε μικρές, άγνωστες ιστορίες από το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του φασισμού και τις διασυνδέσεις του με τα οικονομικά συμφέροντα κάθε εποχής. Θα ταξιδέψουμε από την Ιταλία του Μουσολίνι, στην Ελλάδα της κατοχής, του εμφυλίου και της δικτατορίας και από τη ναζιστική Γερμανία του Χίτλερ στο σήμερα. Το νέο ντοκιμαντέρ θα συνεχίσει στα βήματα του Debtocracy και του Catastroika, όπου περιγράψαμε τα αίτια της κρίσης χρέους, τις επιπτώσεις του μνημονίου, την κατάλυση της δημοκρατίας και το ολοκληρωτικό ξεπούλημα της χώρας.

ΤΡΙΤΗ 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2014

ΠΡΟΒΟΛΗ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ  "ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΑΕ" (infowar productions) ΕΑΑΚ ΦΜΣ

Α1,ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ ΕΚΠΑ

ΤΕΤΑΡΤΗ 7 ΜΑΗ: δυναμώνουμε τη φωνή μας – δυναμώνουμε την ΕΑΑΚ



ΤΕΤΑΡΤΗ 7 ΜΑΗ: δυναμώνουμε τη φωνή μας – δυναμώνουμε την ΕΑΑΚ
    Οι φετινές εκλογές των φοιτητικών συλλόγων θα γίνουν στις 7 Μάη. Οι εκλογές αυτές δεν θα είναι όπως οι προηγούμενες. Σε αυτές τις εκλογές δεν κρίνονται απλά οι έδρες στα Διοικητικά Συμβούλια. Δεν κρίνονται οι καρέκλες στη σύγκλητο και στα όργανα διοίκησης, γιατί πολύ απλά ο νόμος Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου έχει πετάξει τους φοιτητές έξω απ' αυτά. Κρίνεται κάτι πολύ πιο σημαντικό. Κρίνεται το μέλλον της νεολαίας στα πανεπιστήμια και εκτός αυτών. Κρίνεται το αν η νεολαία θα στείλει μήνυμα ανυπακοής στις επιταγές κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ ή αν θα υποταχθεί στη λογική του «να φάω το διπλανό μου, για να επιβιώσω» που πρεσβεύουν οι δυνάμεις των ΔΑΠ-ΠΑΣΠ. Κρίνεται αν θα ζήσουμε μες την ανεργία και πολλοί θα γίνουμε μετανάστες σε ξένη χώρα ή αν θα πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας μια και καλή. Κρίνεται το πως θα παλέψουμε για όλα αυτά μέσα απ' την ανασυγκρότηση των φοιτητικών συλλόγων και όλων των μορφών του αγώνα μας.
    Τα τελευταία χρόνια κυβερνήσεις και τρόικα εξαθλιώνουν το λαό και τη νεολαία με την εφαρμογή των μνημονίων και όλων των αντιλαϊκών μέτρων. Φυσικά από όλα αυτά δε θα μπορούσε να παραμείνει ανεπηρέαστο το πανεπιστήμιο. Απολύσεις διοικητικών, διάλυση της δωρεάν σίτισης και στέγασης, κόψιμο σημειώσεων ή συγγραμμάτων σε διάφορα μαθήματα, καμία πρόσληψη εκπαιδευτικού προσωπικού με αποτέλεσμα να προσφέρονται λιγότερα μαθήματα και να μη διδάσκονται άλλα(πχ. Συνδυαστική), είναι ένα δείγμα απ’ την εφαρμογή της βάρβαρης πολιτικής των μνημονίων και της ΕΕ στα Πανεπιστήμια. Απ’ την αρχή της φετινής χρονιάς ήταν ολοφάνερη η διάθεση της κυβέρνησης να διαλύσει το διοικητικό προσωπικό των σχολών, με αποτέλεσμα αυτή τη στιγμή να μην υπάρχει θέρμανση και να υπολειτουργούν οι γραμματείες και οι βιβλιοθήκες στις περισσότερες σχολές. Σήμερα οι διοικητικοί, αύριο οι καθηγητές, μεθαύριο εμείς?

ΩΣ ΕΔΩ! ΔΕ ΘΑ ΤΟΥΣ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΑΛΥΟΥΝ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ!ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΛΕΨΟΥΜΕ ΓΙΑ ΜΟΡΦΩΣΗ,ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!

    Εδώ και τώρα να οργανωθούν οι φοιτητές από τα κάτω με κυρίαρχο όργανο τις γενικές συνελεύσεις των φοιτητικών συλλόγων!
Εδώ και τώρα να ανασυγκροτηθούν οι φοιτητικοί σύλλογοι έτσι ώστε να αποτελέσουν ασπίδα υπεράσπισης των δικαιωμάτων μας και όπλο διεκδίκησης των αναγκών μας!
Εδώ και τώρα να παλέψουμε ενωμένοι και συντονισμένοι με τους εργαζόμενους και την πληττόμενη νεολαία για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση!

Η ΕΑΑΚ  είναι εδώ και χρόνια πρωτοπόρα δύναμη του φοιτητικού κινήματος που προτάσσει ως όπλο τις γενικές συνελεύσεις και τους μαχητικούς ανυποχώρητους αγώνες. Παλεύει για ένα πανεπιστήμιο που θα μπορούν να σπουδάσουν όλοι και να αποκτούν ολόπλευρη μόρφωση για το αντικείμενό τους. Παλεύει για μια κοινωνία που θα μπορούν να δουλεύουν όλοι με πλήρη εργασιακά δικαιώματα και να έχουν αξιοπρεπή ζωή.

Προτάσσουμε τους συλλογικούς και διαρκείς αγώνες έναντι του ατομικού δρόμου που αντιπροσωπεύουν η ΔΑΠ και η ΠΑΣΠ, έναντι της δράσης του ΜΑΣ που αντιλαμβάνεται το κίνημα σαν μέσο αναπαραγωγής και συσπείρωσης γύρω από αυτό, αποκλείοντας έτσι δυνάμεις και αγωνιστές από την κοινή δράση, έναντι της ΑΡΕΝ που ακολουθώντας  τα βήματα του ΣΥΡΙΖΑ, εγκλωβίζεται όλο και περισσότερο στην αυταπάτη της διαχείρισης της κρίσης και της απόκρουσης επιμέρους στοιχείων της επίθεσης.

Στο φοιτητικό σύλλογο Μαθηματικού, τα τελευταία χρόνια η ενδυνάμωση της ΑΕΠ-ΕΑΑΚ είναι εμφανής μέσα από τους αγώνες και τις μάχες που έδωσε το φοιτητικό και εργατικό κίνημα. Ενδεικτική ήταν η αγωνιστική στάση και στήριξη του συλλόγου μας στην μεγαλειώδη απεργία των διοικητικών υπαλλήλων. Κόντρα στην διάλυση και τον εκφυλισμό, παλέψαμε σε κάθε στιγμή να γίνονται γενικές συνελεύσεις ακόμα και όταν άλλες δυνάμεις υπονόμευαν την προσπάθεια αυτή. Θέλουμε Γενικές Συνελεύσεις μαζικές με περιεχόμενο στην κουβέντα και όχι «ανταλλαγή συνδικαλιστικών ατακών», που να έχουν λόγο όλοι οι φοιτητές και να οργανώνουν την πάλη τους. Παλεύουμε για συντονισμό όλων των γενικών συνελεύσεων των συλλόγων και όχι φοιτητικό κίνημα «σκορποχώρι». Θέλουμε Διοικητικά Συμβούλια (ΔΣ) με καθαρά εκτελεστικό ρόλο και όχι «πεφωτισμένους καθοδηγητές» που θα παίρνουν αποφάσεις ερήμην των φοιτητών.  

Στις 7 Μάη στηρίζουμε την αριστερά των μαχητικών και νικηφόρων αγώνων! Κάνε τη δύναμή σου, δύναμη ανατροπής!
Στις 7 Μάη στηρίζουμε-ψηφίζουμε ΑΕΠ        ΕΑΑΚ!

ΔΑΠ & ΠΑΣΠ <=>Το παλιό σε συσκευασία καινούριου!<=>Τι δεν πρέπει να στηρίξεις!



ΔΑΠ & ΠΑΣΠ <=>Το παλιό σε συσκευασία καινούριου!<=>Τι δεν πρέπει να στηρίξεις!
Μεταρρυθμίσεις από τη μία, γενικόλογες αγωνιστικές φανφάρες από την άλλη. Επιχειρηματικότητα και καινοτομία από τη ΔΑΠ, «αγώνες με την σέσουλα» από την ΠΑΣΠ. Θα μπορούσαμε να παραθέσουμε και άλλες από τις θέσεις που διακινούν οι δύο αυτές παρατάξεις, αλλά ας μείνουμε στην ουσία και ας δούμε πίσω από τα λόγια τι πραγματικά συμβαίνει..
ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, το παλιό σε συσκευασία καινούριου!
Η ΔΑΠ βγαίνει φέτος με κεντρικό αίτημα «Σύλλογοι, πέρα από κόμματα». Ξεκινάει τις θέσεις της λέγοντας για την ανάγκη να αλλάξουν δομή και περιεχόμενο οι φοιτητικοί σύλλογοι προκειμένου να προσαρμοστούν στη νέα εποχή. «Να σταματήσουν κάποιες παρατάξεις, καθοδηγούμενες από τον κομματικό τους φορέα να μπαίνουν εμπόδιο σε αλλαγές που θα αναβάθμιζαν την τριτοβάθμια εκπαίδευση» .Από τι να πρωτοπιαστεί κανείς εδώ... Ότι η ΔΑΠ έχει κομματικό φορέα τη Νέα Δημοκρατία; (ή ο Σαμαράς έδινε πέρσυ συγχαρητήρια σε άλλη ΔΑΠ μετά τις φοιτητικές εκλογές;) Ότι οι αλλαγές που θα αναβάθμιζαν την τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και η διάσπαση του κύκλου σπουδών σε 3+2,μονοετείς η διετείς σπουδές επανακατάρτισης; Η ότι τα φοιτητικά δάνεια που εισάγονται στους πρότυπους εσωτερικούς κανονισμούς είναι «αναβάθμιση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης»; Οι αγώνες των διοικητικών υπαλλήλων για να μην γίνει το πανεπιστήμιο κάτεργο για τους υπαλλήλους του (απόλυση από το πανεπιστήμιο, και επαναπρόσληψη μέσω εργολαβίας, που κοστίζει ακριβότερα στο πανεπιστήμιο, αλλά δίνει μικρότερο μισθό στον υπάλληλο) και οι αγώνες των φοιτητών ενάντια στο πετσόκομμα της σίτισης και της στέγασης, των δωρεάν συγγραμμάτων είναι «εμπόδιο σε αλλαγές που θα αναβάθμιζαν την τριτοβάθμια εκπαίδευση»; Αλλά ξέχασα αυτά εμπεριέχονται όλα στις θέσεις «Παιδεία 2020» (δημοσιεύτηκαν το 2011) και στα «5 σημεία για τα ΑΕΙ και ΤΕΙ» (δημοσιεύτηκαν τον Γενάρη του 2013), θέσεις που αποτέλεσαν προπομπό και προετοίμασαν το έδαφος ουσιαστικά για δύο από τα μεγαλύτερα πλήγματα που δέχτηκε ποτέ το δημόσιο και δωρεάν πανεπιστήμιο, το νόμο Διαμαντοπούλου (Σεμπτέμβρης 2011) και το σχέδιο «Αθηνά» (Μάρτης 2013). Προτείνοντας μέτρα μερικές φορές ακόμα πιο αντιδραστικά και καταστροφικά για το πανεπιστήμιο μας αλλά και όλους εμάς, από αυτά που προέβλεπαν οι δύο αυτοί νόμοι.
Μάλλον σπάνε πλάκα…
Τι καινούριο μπορεί να φέρει η δήθεν ακόμα μεγαλύτερη σύνδεση των πανεπιστημίων με την αγορά εργασίας; Υπάρχουν θέσεις εργασίας που περιμένουν συγκεκριμένα προσόντα για να πληρωθούν τα οποία δεν τα καλύπτει ένα ισχυρό πτυχίο του πανεπιστημίου μας; Σίγουρα όχι! Το επιχείρημα αυτό όμως το επικαλείται και η κυβέρνηση προκειμένου να μας πείσει ότι έτσι θα μειωθεί η ανεργία. Ότι δεν φταίνε οι επιχειρήσεις που απολύουν για να έχουν περισσότερα κέρδη, αλλά φταίει ότι δεν είμαστε αρκετά ανταγωνιστικοί εμείς και δεν έχουμε τα απαραίτητα προσόντα!
Τι καινούριο μπορεί να φέρει η επιχειρηματικότητα των νέων; Λέει η ΔΑΠ ότι αρκεί να βρούμε μία καλή ιδέα, να την πατεντάρουμε και αν είναι αρκετά έξυπνη μπορεί να πετύχουμε! Δηλαδή μας ζητάει να πιστέψουμε σε μία νέα εκδοχή του American dream , λέγοντας πως παρόλο που η κατάσταση είναι άσχημη, εμείς αν είμαστε ευέλικτοι και κάνουμε την κατάλληλη στιγμή μία επιχείρηση μπορεί να την παλέψουμε ή ακόμη και να γίνουμε πλούσιοι. Δεν μας λέει ότι δίπλα στον Steve Jobs που έβγαλε δισεκατομμύρια υπάρχουν άλλοι πιο πολλοί άγνωστοι Steve Jobs που ξεκίνησαν έτσι αλλά βρέθηκαν καταφεσωμένοι, σε φυλακές για χρέη ή διαλυμένους από τον ανταγωνισμό με μεγάλες επιχειρήσεις…
Παλιό λοιπόν σε συσκευασία καινούριου… Οι μεταρρυθμίσεις, οι αλλαγές, η επιχειρηματικότητα παρουσιάζονται σαν κάτι το καινούριο που χρειάζεται ο τόπος για να ανασάνει. Δεν φέρνουν κάτι καινούριο. Ίσα ίσα που ως μοναδικό στόχο όλη αυτή η ιδεολογική καμπάνια έχει την ιδεολογική υποταγή της νεολαίας. Και έχει μεγάλη σημασία αυτό ειδικά την περίοδο της κρίσης και του Μνημονίου όπου συντελούνται τρομακτικές αλλαγές στα εργασιακά δικαιώματα αλλά και στις συνθήκες και στις σχέσεις εργασίας. Ο νέος απόφοιτος του πανεπιστημίου δεν πρέπει να είναι ένας σκεπτόμενος νέος που προσπαθεί να αλλάξει τον κόσμο αγωνιζόμενος για ένα καλύτερο μέλλον τόσο δικό του όσο και τις ανθρωπότητας. Αντίθετα θέλουν ο νέος να μην διεκδικεί και να παλεύει. Επιδιώκουν να τον στρέψουν στον ατομικό δρόμο όπου το μόνο του μέλημα θα είναι η προσωπική του επιβίωση. Έτσι θα δέχεται να δουλεύει με 300 ευρώ ανασφάλιστος και όταν τον απολύσουν θα πιστεύει ότι φταίει αυτός που δεν ήταν καλά εξειδικευμένος και υπάκουος και πάνω από όλα δεν θα διεκδικεί τα δικαιώματά του και τις ελευθερίες του. Αποδεδειγμένα τόσα χρόνια αυτά συμβαίνουν σε όλο τον κόσμο, και ο καθένας μπορεί να δει που καταλήγουν. Είτε να ζούμε χωρίς ελπίδα και προοπτική, είτε να φεύγουμε στο εξωτερικό για να διαψευστούμε τελικά είτε να μας εκμεταλλεύονται μία χούφτα άνθρωποι για να κερδίζουν με τον ιδρώτα μας.
Να ξεφορτωθούμε επιτέλους την παράταξη του ΠΑΣΟΚ στις σχολές!
Δεν χρειάζονται πολλά λόγια εδώ. Όπως ακριβώς το ΠΑΣΟΚ πάει για φούντο έτσι πρέπει φέτος να τελειώνουμε και με την ΠΑΣΠ . (Όπου λέει πλέον φανερά στο καταστατικό της αυτό που όλοι το είχαν τούμπανο και αυτοί κρυφό καμάρι, ότι δηλαδή είναι επί της ουσίας η νεολαία που έχει σαν κομματικό φορέα το ΠΑΣΟΚ)
Αγωνιστικό προσωπείο, και γενικόλογες τοποθετήσεις για ένα δημόσιο δωρεάν πανεπιστήμιο. Υποστηριχτής κατά τα λεγόμενα της του φοιτητικού κινήματος, τη στιγμή που δεν έβαζαν πλάτη στις κινητοποιήσεις όταν με νόμους διαλυόταν το πανεπιστήμιο όπως ο νόμος Διαμαντοπούλου, το σχέδιο «Αθηνά» και οι απολύσεις των διοικητικών, τη στιγμή που ο κομματικός της φορέας έχει συμβάλλει στο να περάσουν μέτρα που έχουν φέρει το επίπεδο ζωής 30 χρόνια πίσω. Το βασικό είναι ότι πλέον δεν έχει τι να πει, ακροβατεί ανάμεσα στη διάλυση και στη φυτοζωία και εκφράζει ένα πιο αριστερό πολιτικό λόγο μήπως και τσιμπήσει κανένα ψηφαλάκι!
Ρίχ’ τους και τους δύο στα σκουπίδια!
Την εποχή των Μνημονίων, της Τρόικας και του ΔΝΤ, όταν η μπότα των τραπεζών και της Ε.Ε. μας λιώνει, τότε είναι που πρέπει να διαλέξουμε ανάμεσα στον ατομικό και στον συλλογικό δρόμο, ανάμεσα στην πλήρη υποταγή και την οριστική ανατροπή τους, ανάμεσα στην απλή και μίζερη επιβίωση και στην ζωή με αξιοπρέπεια. Αν σε αυτό το δίλημμα απαντάμε συλλογικό δρόμο, οριστική ανατροπή και ζωή με αξιοπρέπεια τότε ένα πράγμα μας μένει να κάνουμε στις 7 Μάη. Σε αυτές τις φοιτητικές εκλογές να μαυρίσουμε τους εκπροσώπους της κυβέρνησης μέσα στις σχολές και να καταδικάσουμε σαν νεολαία τα μέτρα που παίρνουν εναντίον μας. Το αποτέλεσμα των φοιτητικών εκλογών πρέπει να στείλει ένα μήνυμα ότι η νεολαία δεν σκύβει το κεφάλι αλλά οργανώνεται συλλογικά, παλεύει για τα δικαιώματα της σε μόρφωση και εργασία, μακριά από λογικές ατομικού δρόμου. Βλέπουμε στο συμφοιτητή μας όχι τον τύπο που πρέπει να πατήσουμε για να επιβιώσουμε, αλλά τον τύπο που μαζί του πρέπει να παλέψουμε για τα δικαιώματα μας, για καλύτερη ζωή με αξιοπρέπεια!
Ή θα χάσουμε ο καθένας μόνος του, ή θα νικήσουμε όλοι μαζί!
Στις 7 Μάη στηρίζουμε-ψηφίζουμε Α.Ε.Π.             Ε.Α.Α.Κ.!

ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΨΗΦΙΣΩ ΣΤΙΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ;

ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΨΗΦΙΣΩ

ΣΤΙΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ;

Οι φοιτητικές εκλογές πλησιάζουν και αποτελούν αφορμή όπως κάθε χρόνο για την έναρξη συζητήσεων σχετικά με το πόσο χρήσιμες είναι οι φοιτητικές παρατάξεις μέσα στις σχολές, πόσο υπονομεύουν και αναστέλλουν την αποτελεσματική λειτουργία των τμημάτων και καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι λύση αποτελεί η στάση αδιαφορίας και άρα η αποχή από τις κάλπες. Αυτή είναι η κατάσταση που τα τελευταία χρόνια αποτυπώνεται στα ποσοστά συμμετοχής στις εκλογές των Φοιτητικών Συλλόγων της χώρας μας και που καθένας εύκολα διαπιστώνει στη σχολή του ξεχωριστά.

Πόσο εύκολη είναι η επιλογή της αποχής;

Πολύ. Και βολική. Γιατί μας συνήθισαν να θεωρούμε δεδομένο το "άσχημο" που ζούμε κάθε μέρα και ουτοπικό το αυτονόητο. Γιατί είναι εύκολο να γυρνάμε την πλάτη σε ό,τι δεν μας αρέσει, αλλά δύσκολο να βουτάμε οι ίδιοι στα βαθιά και να παλεύουμε. Να προσπαθούμε οι ίδιοι για εκείνα που η μορφή τους χρειάζεται βελτίωση, και όχι να αναθέτουμε υποχρεώσεις και να προσάπτουμε ευθύνες στους άλλους.

Λειτουργεί καλά το Πανεπιστήμιο και ο Φοιτητικός μου Σύλλογος;

Όχι. Τα πανεπιστήμια υποχρηματοδοτούνται με αποτέλεσμα να γίνονται περικοπές στην φοιτητική μέριμνα (συγγράμματα, σίτιση, στέγαση) και συνεχώς νόμοι-καταπέλτες ψηφίζονται από τους πολιτικούς δυνάστες μας (ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ-ΕΕ-ΔΝΤ) με τον έναν να υπονομεύει το Πανεπιστήμιο περισσότερο από τον άλλον. Οι διαγραφές των φοιτητών είναι γεγονός, η ΜΗ-δωρεάν τριτοβάθμια εκπαίδευση επίσης. Η θέρμανση ανύπαρκτη. Τα δίδακτρα προ των πυλών. Το ίδιο και τα εκφυλισμένα πτυχία.
Το κλίμα ηττοπαθές. Οι νέοι άνθρωποι απογοητευμένοι, απομακρύνονται από τους φοιτητικούς συλλόγους και παύουν να αισθάνονται τους εαυτούς τους ως μέρος του συνόλου που μπορεί να αλλάξει την κατάσταση, αν το επιθυμεί.

Πιο συγκεκριμένα:

Η ΔΑΠ μιλά για επιχειρηματικό πανεπιστήμιο και την προετοιμασία των φοιτητών για την αγορά εργασίας (ποια αγορά εργασίας δεν μας είπε, όταν το ποσοστό ανεργίας στους νέους αγγίζει το 64%) και ενθαρρύνει τους φοιτητές να σνομπάρουν οποιαδήποτε πολιτική διαδικασία επιθυμώντας άβουλες και ανενημέρωτες μάζες, που τους απασχολεί μονάχα το πτυχίο τους και καθόλου το μέλλον του Πανεπιστήμιου ή του διπλανού τους.

Η ΠΑΣΠ αποπροσανατολίζει τον κόσμο με τα "μαχητικά" προτάγματα της αλλά την απουσία της από οποιαδήποτε μορφή αγώνα.

Η ΠΚΣ παραμένει αδιάλλακτη και αδυνατεί να διαχειριστεί την όλο και πιο κρίσιμη κατάσταση, καθώς το μόνο που την απασχολεί είναι η απόλυτη πίστη στο δόγμα που προτάσσει.

Τα 2ΠΡ-ΑΡΕΝ λόγω της ελλιπής παρουσίας τους στη σχολή, είναι εμφανές πως έχουν χάσει τον παλμό των συνθηκών και παραμένουν άβουλοι και περιθωριοποιημένοι.

Από την άλλη, μία μεγάλη μερίδα φοιτητών αδιαφορούν και επιλέγουν την απόσταση από οποιαδήποτε πολιτική διαδικασία, θεωρώντας την άσκοπη και μη αποτελεσματική.

Τέλος, υπάρχουν και εκείνοι οι φοιτητές που αρνούνται να δεχτούν ως δεδομένη την σαπίλα της νέας πραγματικότητας και οραματίζονται ένα μέλλον καλύτερο και δεν φοβούνται να κάνουν θυσίες για να το αποκτήσουν.

Γιατί, λοιπόν, ΟΦΕΙΛΩ να ψηφίσω στις εκλογές;

Γιατί, ο καθένας έχει μερίδιο ευθύνης όταν σιωπά. Όταν αφήνει άλλους να αποφασίζουν για κείνον, όταν ετεροπροσδιορίζεται. Όταν γυρίζει την πλάτη και αποδέχεται την ήττα του και ενστερνίζεται την άποψη ότι η αποχή είναι για τους ξύπνιους και οι υπόλοιποι που βλέπουν την δυνατότητα για κάτι καλύτερο είναι χαζοί.

Γιατί, η αποχή είναι συνενοχή και η απουσία πολιτικής άποψης, επί της ουσίας είναι πολιτική στάση που υπονομεύει το συμφέρον των φοιτητών και βολεύει τους φοιτητοπατέρες των συμφερόντων και των δωρεάν σημειώσεων (ΔΑΠ-ΠΑΣΠ), εκείνων που χαίρονται να υπάρχει ένα μικρό και εύκολα ελεγχόμενο εκλογικό σώμα. Η μεγάλη απόχη δίνει το πάτημα στις κυρίαρχες δυνάμεις να ερμηνεύσουν το αποτέλεσμα των εκλογών όπως τους βολεύει, `αφού δεν είναι αντιπροσωπευτικό της πραγματικότητας.

Γιατί, οι εκλογές θα έπρεπε να είναι διαδικασία πολιτική και αναμέτρηση αντιλήψεων και όχι καφέδων, γνωριμιών, και κομματικών υποσχέσεων.

Γιατί, ο καθένας μας πρέπει να στηρίξει αυτούς που δείχνουν εμπιστοσύνη στην πρωτοβουλία του ίδιου του κόσμου και στην αμεσοδημοκρατία των Γενικών Συνελεύσεων, αυτούς που πηγαίνουν κόντρα στις κυβερνητικές παρατάξεις μέσα στις σχολές μακριά από λογικές συμβιβασμού και υποταγής, αυτούς που αναγνωρίζουν τα κακώς κείμενα των Φοιτητικών Συλλόγων, αλλά είναι πρόθυμοι να τα αλλάξουν.

Γιατί, αν δεν πάω να ψηφίσω, ενισχύω τις παρατάξεις ΔΑΠ-ΠΑΣΠ και τους επιτρέπω να διαχειρίζονται ανάλογα με τις ορέξεις τους τα όργανα του συλλόγου μου, αφού με τους εκλογικούς μηχανισμούς που συγκροτούν, η αποχή όχι μόνο φθορά δεν προκαλεί αλλά μάλλον ενισχύει σε τελική ανάλυση τις αντιλήψεις τους.

Γιατί, τώρα περισσότερο από ποτέ πρέπει να νιώσουμε την ανάγκη να πάμε κόντρα σε λογικές υποταγής και σε κάθε πολιτική που υποθηκεύει το μέλλον μας, να ενισχύσουμε το φοιτητικό κίνημα και να αναβαθμίσουμε τις διαδικασίες του συλλόγου μας.

Καλούμε, λοιπόν, όλους τους φοιτητές του Συλλόγου μας να αναλογισθούν τις ευθύνες τους μπροστά στις κρίσιμες συνθήκες που βιώνουμε όλοι και να αποφασίσουν να στηρίξουν μία από τις λιγοστές δημοκρατικές διαδικασίες που μας έχουν απομείνει, προκειμένου η νεολαία να βγει μπροστά και πάλι και να επιτάξει τα αιτήματα της κόντρα σε οποιονδήποτε υπονομεύει το μέλλον της.

Προσδοκούμε, μια εκλογική διαδικασία άκρως πολιτική, που θα βάλει στη θέση τους εκείνους που δήθεν νοιάζονται για το καλό του Πανεπιστημίου, αλλά που δεν το διεκδικούν ποτέ, ενώ ταυτόχρονα θα στηρίξει τις δυνάμεις της ΑΕΠ-ΕΑΑΚ που μάχονταν όποτε κρίθηκε αναγκαίο και θα συνεχίσουν να είναι στην πρώτη γραμμή κάθε αγώνα για την κατάκτηση του αυτονόητου.

ΣΤΙΣ 7 ΜΑΗ ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ-ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΑΕΠ ΕΑΑΚ